

چقدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدیده و به جاش یک زخم
همیشگی رو قلبت هدیه داده زل بزنی، به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت شی
حس کنی که هنوز هم دوستش داری
چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یک بار زیر آوار
غرورش همه وجودت له شده
چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی جز سلام
نتونی بگی
چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور بشی
بخندی تا نفهمه که هنوز هم دوسش داری
چقدر سخته گل آرزو هاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و
اونوقت آروم زیر لب بگی
گل من باغچه نو مبارک
نوشته شده توسط مدیا در شنبه هشتم تیر 1387 ساعت 16:55 |
لینک ثابت |